اهل سنت ایرانعمومی

علماء اهل سنت راهبان مسیحی نیستند

پاسخی بر جریان تخریب علمای اهل سنت

آوای سنت : در هفته های اخیر در برخی از کانال ها و گروه ها، افرادی با نیت تخریب وجهه علمای اهل سنت اقدام به انتشار تصاویر منازل این بزرگواران اقدام کردند.صحت و سقم این تصاویر در هاله ای از ابهام است.

بنظر می رسد هدف این افراد از انتشار مطالب و تصاویر مذکور، انتقال این پیام به جامعه اهل سنت است که علمای ما زندگی اشرافی و تجملی دارند.

اگر این افراد بدنبال افشای موارد تجمل گرایی هستند، باید سراغ افرادی بروند که در چند دهه گذشته با دزدی از بیت المال برای خودشان قصرها ساختند.علمای اهل سنت نور چشم جامعه هستند و بخاطر همین جایگاه، خیران و افراد ثروتمند جامعه آنها را مورد حمایت و لطف خود قرار می دهند.

مطلب زیر از مولانا عبدالحکیم سید زاده از اساتید شاخص سراوان است که پاسخ این شبهه سازیها را داده اند.

برخي نادان انتظارشان از علماى دين اين است که نان خشک بخورند و بر الاغ سوار شوند و در کپر زندگى کنند تا زاهد باشند و دنيا پرست نگردند!

اين نوع تفکر، تفکر راهبان مسيحي و از نظر اسلام صد در صد مردود است. در قرآن و حديث به استفاده از نعمت ها امر شده و بر ترک و تحريم آن نکوهش شده است!

بايد دانست که تقوي، زهد و ورع يعني ترک حرام و شبهه حرام، نه ترک نعمت و اشياء حلال که نياز روز است! فرار از نعمت خدا‌دادى و تحريم آن بر خويش امرى منکر و نوعى ناشکرى است!

بدان که دنيا پرستى؛ يعنى غفلت از الله و دين او و بى پروايى نسبت به کسب حرام  و اختلاس و …

مولانا روم مي‌فرمايد:

چیست دنیا از خدا غافل بدن        نی قماش و نقره و فرزند و زن

بدان که کسب حلال عبادت است و مومن غنى و شاکر که زکات و صدقه و خيرات مى‌دهد، به مراتب از فقير صابر برتر است!

بيشتر علماء و بزرگان دين در ابتداى زندگى شان با سختى ابتلاء شده‌اند و بدايت محرقه داشته اند؛ در نهايت الله نعمت هاى دنيا را به سوى آنان سرازير کرده است، به طور مثال عبدالرحمن بن عوف در بدو هجرت جيبش خالى بود، اما نهايت امر ميلياردر گشت. پس از وفات به قدرى ترکه داشت که به هر همسرى ده‌ها هزار درهم رسيد و آنقدر طلا داشت که آن را با تبر تکه تکه مى کردند!

تعجب از ثروت حلال عالم و اعتراض بر آن؛ يعنى تعجب از عطاى الله به طرق مختلف و انتقاد از الله،

بسى جاى تعجب است از نادانى که اگر به وى بگويند فلان پادشاه و دولت به فلان عزيزش مثلاً يک ميليارد دلار و يک آپارتمان جايزه داده است فورا باور مى‌کند؛ چون به عظمت سلطان يقين دارد؛ اما اگر الله که پادشاه جهان است به عالمى خانه و سوارى‌اي عنايت بفرمايد، فورا اعتراض مى‌کند و نفاق گونه  با دهن کجى تمام واق واق مى‌کند که مگر الله از آسمان براى ملا مى ريزد!

اين معترض فکر مى‌کند راه روزى فقط حقوق کارمندى است و بس، باور ندارد که الله به طرق مختلف و مشروع نعمت هاى فراوان و متنوع بسان باران سرازير مى‌کند، مگر الله نفرموده است: « وَمَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجًا وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُ وَمَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْرًا» و آیات دیگر…

✍🏻  عبدالحکيم سيدزاده

برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

یک نظر

  1. البته مولوی جان قبول کنید علمای ما در ساده زیستی باید الگوی همه باشند
    مردم در مشکلات و علما در پر قو!

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن