فقه و شریعت مذاهب اربعه

کسب روزی در کشورهای غیر اسلامی

سوال : سلام حضور اساتیدگرامی بنده اتباع کشورافغانستان هستم ودرحال حاضردرشهرتهران زندگی میکنم وبه کارساختمانی مشغول میباشم سن بنده حدودچهل سال به بالاست. مشکلات اقتصادیم باتوجه به شرایط کنونی خیلی زیاد است وکارم برام سخت وطاقت فرسا حال تصمیم گرفتم بسمت اروپا بروم میخواهم بدونم که ازنظرشرعی چگونه هست رفتنم جایز هست ازشما تقاضای راهنمایی عمیق وبرادرانه دارم تشکر

 پاسخ :

آوای سنت : برای مسلمان شایسته است که در کشوری مسلمان زندگی کند و به کسب وکار بپردازد اما اگر ضرورت پیش آمد مانند جنگ زدگی، فقر و بیکاری، تحصیل علوم و یا دعوت شان به اسلام، در این صورت می تواند فقط برای رفع ضرورت و نیاز خودش در بلاد کفار بطور موقت زندگی کند تا مادامی که مشکل او بر طرف شده و شرایط تغییر کند. و در این مدت از هر نوع فعل حرام مانند معاملات و خوراکی های محرمه و غیره دوری کند و بر دین و ایمان خود استقامت ورزد و با علما و دعوتگران در ارتباط باشد به واجبات دینی از جمله نماز در هر شرایطی مقید باشد.

علما می فرمایند: زندگی در کشورهای غیرمسلمان برای دین مسلمان خطرآفرین است لذا قبل از تصمیم خود استخاره کنید اگر چنانچه سفر شما اتفاق افتاد از معاصی اجتناب ورزید شما وفرزندتان با اهل علم و انسان های متقی در ارتباط باشند.

اما اگر قادر به حفظ دین و ایمانش نباشد بر اساس قرآن و سنت اقامت او جایز نیست؛

رسول الله صلی الله علیه و سلم فرمودند: أنا بريء من كل مسلم يُقيم بين أَظْهُرِ المشركين». قالوا: يا رسول الله لم؟ قال:لا تَرَاءَى نَارَاهُما (ترمذی نسائی و ابوداود).

ترجمه : از جرير بن عبدالله روایت است که می گوید: رسول الله صلى الله عليه وسلم در ادامه یک حدیث فرمودند: من از هر مسلمانی که در بین مشرکان اقامت داشته باشد، بری و بیزار هستم. گفتند: ای رسول خدا، فاصله ی ما با کفار چه مقدار باشد؟ فرمود: «لَا تَرَاءَى نَارَاهُمَا»: «چنانکه آتش یکدیگر را نبینند.

قرآن کریم هم می فرماید: إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلَائِكَةُ ظَالِمِي أَنْفُسِهِمْ قَالُوا فِيمَ كُنْتُمْ ۖ قَالُوا كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِي الْأَرْضِ ۚ قَالُوا أَلَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّـهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوا فِيهَا ۚ فَأُولَٰئِكَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ ۖ وَسَاءَتْ مَصِيرًا .

بيگمان كساني كه فرشتگان ( براي قبض روح در واپسين لحظات زندگي ) به سراغشان مي‌روند و ( مي‌بينند كه به سبب ماندن با كفّار در كفرستان ، و هجرت نكردن به سرزمين ايمان ) بر خود ستم كرده‌اند ، بديشان مي‌گويند : كجا بوده‌ايد ( كه اينك چنين بي‌دين و توشه مرده‌ايد و بدبخت شده‌ايد ؟ عذرخواهان ) گويند : ما بيچارگاني در سرزمين ( كفر ) بوديم ( و چنان كه بايد به انجام دستورات دين نرسيديم ! فرشتگان بديشان ) گويند : مگر زمين خدا وسيع نبود تا در آن ( بتوانيد بار سفر بنديد و به جاي ديگري ) كوچ كنيد ؟ جايگاه آنان دوزخ است ، و چه بد جايگاهي و چه بد سرانجامي !‏

حافظ ابن حجر رحمه الله می گوید: حدیث بالا برای کسی است که نسبت به دینش اطیمنان ندارد آنگاه می تواند مورد برائت آنحضرت قرار گیرد.

آیه فوق عام است برای تمامی کسانی که با وجود مخاطره ی دینی و فساد از سرزمین کفار به سرزمین مسلمانان هجرت نمی کنند این دسته از ستمکاران برنفس شان هستند چرا که هجرت شان از کفر به ایمان واجب بود اما ترک تکلیف کردند و در واقع فرمان الهی را نقض نمودند.

کسب روزی نباید با معصیت همراه باشد

وَمَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجًا * وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُ (طلاق2و3).

و هرکس که از الله بترسد، (الله) راه نجاتي براي او قرار مي‌دهد.و او را از جايي که گمان ندارد روزي مي‌دهد، و هرکس بر الله توکل کند، پس همان او را کافي است.

إنك لن تدع شيئا لله عز وجل إلا بدلك الله به ما هو خير لك منه (احمد).

رسول علیه السلام فرمود: تو هیچگاه چیزی را بخاطر رضایت الله تعالی ترک نمی کنی مگر اینکه خداوند عوض بهتری برایت نصیب خواهد کرد.

خلاصه :

1- سفر و اقامت در کشورهای غیر مسلمان اگر از روی ناچاری باشد در صورتی که با ففظ دین باشد بدون اشکال شرعی است.

2- سفر و اقامت در بلاد کفار اگر خطری برای دین داشته باشد شرعا نا جایز است.

3- مسلمانان مقیم در بلاد کفار که گرفتار معصیت و فساد گشته اند مرتکب حرام شده و شامل آیه بالا قرار گرفته و جز ظالمان به حساب می آیند.

برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن